Na mijn post over de keynote speech van David Vaskevitch ging ik met enige spanning naar het interview. Gelukkig was ik tijdens het interview niet de enige die zorgen had over de toekomst die hij gisteren schetste.
Natuurlijk was het niet zijn intentie om een deprimerende toekomst te schetsen. Er worden door IT talloze kansen geschapen voor kleinere bedrijven en mensen in bedrijven. Maar er is weinig sympathie met mensen die momenteel vrij hersenloos werk doen. Het oplezen van informatie van een scherm bijvoorbeeld. Nu kan ik me daar ook wel in vinden, maar de consequenties van deze ideeën voor over 5, 10 of 25 jaar kan ik niet goed overzien. Het werk aan de lopende band is in de afgelopen 80 jaar ook veranderd, waardoor de zinvolheid van dit werk en de mensen die het uitvoeren toch zeker verbeterd is (of kan zijn). Dus misschien loopt het toch goed af.
Wat ik jammer vond in het gesprek is dat David een meester is in het "management by example". Om zijn idee kracht bij te zetten weet hij telkens een blik anekdotes open te trekken. Het probleem is echter dat voor ieder voorbeeld dat hij gebruikt om zijn argument kracht bij te zetten er net zo goed één (of meer) kan zijn die het tegendeel bewijst. Natuurlijk zijn er talloze bedrijven die met de komst van nieuwe (internet-)mogelijkheden gigantische vooruitgang hebben geboekt. Ten koste van... dat wel. "Life's tough; get used to it" Nee dat was geen uitspraak van hem, maar zo kwam het wel over.
Afijn, ik ben blij even van gedachten gewisseld te kunnen hebben. Zo'n kans krijg je niet dagelijks. We moesten maar weer eens aan het werk.